Uppljóstrarinn var minntur á það um helgina að Hrannari B. Arnarsyni aðstoðarmanni forsætisráðherra hafi tekist merkilega vel að láta fortíð sína falla í gleymsku og dá í þeim pólitíska spunadansi sem hann stýrir innan úr stjórnarráðinu. Þykir þeim Hrannar hafa verið undarlega stikkfrí þegar kemur að alls kyns umfjöllun vefmiðla og bloggara um hina og þessa stjórnmálamenn, fortíð þeirra, fyrri viðskiptamistök og hliðarspor sem ekki þykja sérlega vel til þess fallin að skapa traust á mönnum í embætti.

Þess sé nefnilega ekki svo langt að minnast að Hrannar hrökklaðist af framboðslista Reykjavíkurlistans fyrir borgarstjórnarkosningarnar 1998 vegna fjármálafortíðar sinnar og ásakana um misferli, undanskot og skattsvik. Stóð styrinn um rekstur þeirra félaga Hrannars og Helga Hjörvars á nokkrum fyrirtækjum sem áttu það sameiginlegt að hafa farið kollsteypu, sum við vafasamar aðstæður.

Töluverð umræða varð um málið á síðum blaðanna í maí 1998. M.A sá Stefnir Kristjánsson viðskiptafræðingur ástæðu til að rita grein í DV þann 13 maí:

"Helgi Hjörvar og Hrannar B. Arnarsson, tveir af forystumönnum Rlistans í Reykjavík, eiga að baki miður glæsilegan feril í íslensku viðskiptalífi. Þeir hafa skilið eftir sig slóða gjaldþrotamála og bunka ógreiddra reikninga. í sameiningu  ráku þeir m.a. fyrirtækið Arnarsson og Hjörvar. Þrátt fyrir að líftimi þess fyrirtækis hafi ekki verið langur var það lýst gjaldþrota og voru lýstar kröfur í þrotabúið um 70 milljónir króna. Þar af var lýst kröfum vegna vangreidds virðisaukaskatts upp á nokkrar miujónir. Margir hér á landi hafa verið dæmdir af dómstólum til betrunarhússvistar fyrir það að standa ekki skil á virðisaukaskatti. Virðisaukaskattur er s.k. vörsluskattur og þeir sem ekki skila honum eru að stela fjármunum skattgreiðenda."

Ingibjörg Sólrún Gísladóttir sá þá ástæðu til að gefa yfirlýsingu um málið þann 12. maí þar sem hún sagði að "Hrannar Björn Arnarsson [hefði] átt  við fjárhagslega erfiðleika að stríða. ... Bú Hrannars Björns og fyrirtækis hans var tekið til gjaldþrotaskipta í maí 1994. Gjaldþrotaskiptunum lauk með því að Hrannar Björn náði nauðasamningum við lánardrottna sína í nóvember 1995."

Einnig var um málið fjallað í Morgunblaðinu sömu daga og sá blaðið ástæðu til að spyrja viðmælendur hvort þeir teldu Hrannar B. Arnarson flokkast sem alvarlegan fjárglæframann. Spurður um vangoldna vörsluskatta sína sagði Hrannar að "erfitt væri að henda reiður á þeirri umræðu allri saman. "Mér finnst satt að segja óeðlilegt að verið sé að krefja menn svara um hvenær einstakar greiðslur voru greiddar."

Að lokum dró Hrannar sig af framboðslista R-listans þar sem fjármálafortíð hans og sérstök samskipti við skattayfirvöld höfðu skaðað framboðið.

Heimildarmenn uppljóstrarans bentu honum á að það væri sérstakt að þeir Hrannar og Helgi væru nú báðir í stöðum sem krefðust þess að þeir hefðu stjórn á fjármálum og skattgreiðslum annarra, þrátt fyrir hlykkjótta fortíð í fyrirtækjarekstri og skattaskuldum. Hrannar hefði átt sæti í nefnd um breytingar á skattkerfinu og væri aðstoðarmaður þess forsætisráðherra sem hækkað hefði skatta meira en forverar sínir og Helgi Hjörvar væri sitjandi formaður Efnahags- og skattanefndar Alþingis. Telja heimildarmenn þetta til marks um að fjármálaminni Íslendinga sé tiltölulega stutt.