Eins og uppljóstrarinn fjallaði um í fyrradag er stefnuskrá hins nýja miðjuflokks Guðbjörns og Guðmundar hin merkilegasta lesning, ekki síst í þeim sér-íslensku málaflokkum sem sem ekki fást þýddir úr dönsku. Tillögur flokksins um stóraukin útgjöld til íslenskra hermála vöktu t.d. sérstaka athygli uppljóstrarans.

Útgjöld til hermála? Já það er von að lesendur spyrji. Í varnarmálastefnu Lýðfrelsisflokksins kemur fram að

Lýðfrelsisflokkurinn vill að Íslendingar verji sama hlutfalli þjóðartekna og hinar Norðurlandaþjóðirnar til að sinna eigin öryggisgæslu. Við viljum vera í stakk búin eftir 10 til 15 ár að getasjálf sinnt öryggisgæslu í okkar eigin efnahagslögsögu.

Þetta virðist í fyrstu nokkuð sakleysisleg tillaga um styrkingu á Landhelgisgæslunni. En eins og uppljóstrarinn komst að í gær er sem betur fer hægt að lesa til baka nánar útskýringar á því hvaða hugmyndir standa að baki stefnunni með því að líta á samsvarandi stefnumál Norræna íhaldsflokksins sem stefnan er unnin upp úr. Og þar kemur skýrt fram að þeir sem skrifa stefnuna bera í brjósti sér von og áætlun um íslenskan her. Samsvarandi kafli úr varnarmálastefnu Norræna íhaldsflokksins hljómar nefnilega svona:

Norræni íhaldsflokkurinn vill að Íslendingar verji sama hlutfalliþjóðartekna og hinar Norðurlandaþjóðirnar til hermála. Við viljum stofna íslenskt varnarlið svo við getum eftir 10 til 15 ár sjálf sinnt öryggisgæslu og verið með nauðsynlega viðbúnað í okkar eigin efnahagslögsögu.

Nú taldi uppljóstrarinn að hugmyndir um íslenskan her, eða varnarlið eins og það er kallað hér, hefðu daið út með dómsmálaráðherratíð Björns Bjarnasonar, en ljóst er að a.m.k. nokkrir stofnenda Lýðfrelsisflokksins bera enn þessa hugmynd á höndum sér á bak við tjöldin. Enda kemur skýrt fram á vefsíðu Lýðfrelsisflokksins að sömu einstaklingar sem skrifuðu stefnuna um íslenskan her í varnarmálastefnu Norræna íhaldsflokksins sitja nú í stjórn Lýðfrelsisflokksins með Guðbirni Guðbjörnssyni.

Ísland á eins og önnur ríki að koma sér upp eigin varnarliði. Íslendingar eiga að verja sama hlutfalli þjóðarframleiðslunnar til hermála og hinar Norðurlandaþjóðirnar. ... Þetta varnarlið og "Landhelgisgæslan" hafi skip, flugvélar, þyrlur, búnað, tæki, tól og þjálfun til að geta tekið þátt í heræfingum nágranna okkar hér á Norður Atlantshafinu.

Stefnan er alveg skýr. Nægum peningum verði varið í íslenskan her sem sé þjálfaður og útbúinn með tækjum til að taka þátt í heræfingum til jafns við nágrannaþjóðirnar.

Í stefnuskrá Lýðfrelsisflokksins hefur þessi stefna verið "lagfærð" til að líta betur út, tilvísun í íslenskt varnarlið hefur verið tekin út. En eftir stendur samt upphaflega markmiðið um sjálfstæða öryggisgæslu á eigin svæði eftir 10-15 ár og krafan um að jafn miklu hlutfalli þjóðartekna verði varið til öryggismála og hjá hinum Norðurlandaþjóðunum.

Uppljóstraranum þótti því rétt að athuga hvað þessi markmið þýddu í raun. Sem betur fer gátu heimildarmenn gefið af því skýra mynd.

Meðaltal útgjalda Norðurlandaþjóðanna til hernaðarmála var 1,425% af þjóðarframleiðslu árið 2009. Í fyrra varði Ísland aðeins 0,26% af þjóðarframleiðslu, 4 milljörðum króna, til öryggismála (Landhelgisgæslunnar og Varnarmálastofnunnar).

Ef hlutfallið á að verða sambærilegt við Norðurlöndin þyrftu fjárlög að gera ráð fyrir 21,8 milljarða framlagi til öryggis og hernaðarmála, sem er 545% hækkun. Til samanburðar má nefna að þetta myndi jafngilda fjárveitingum ríkisins til Forsætisráðuneytisins, Efnahags-og viðskiptaráðuneytisins, Iðnaðarráðuneytisins og Utanríkisráðuneytisins til samans. Til að átta sig betur á tölunni er hún tveimur milljörðum hærri en framlög ríkisins til allra heilbrigðisstofnanna og sjúkrahúsa á landsbyggðinni og jafngildir tveimur þriðju af rekstrarkostnaði Landsspítalans.

Uppljóstrarinn kemst ekki hjá því að velta fyrir sér hverju Íslendingar myndu vera tilbúnir að fórna til að geta haldið uppi her eða Landhelgisgæslu af þessari stærðargráðu.

Það er hins vegar ljóst að hátt er stefnt með öryggi Íslands af þeim sem standa að nýja miðjuflokknum. Enda markmið þeirra að vera þjóð meðal þjóða, eða eins og segir í hernaðarstefnu Norræna íhaldsflokksins:

Að vera með eigin varnarlið hefur verið um aldir ein forsenda þess að þjóðir heims hafa geta skilgreint sig sem þjóðir. ... Í dag eru skattgreiðendur í Evrópu að verja sínu skattfé til að halda uppi öryggisgæslu og viðbúnaði hér við landi. Vegna þessara fjárframlaga verkamanna, kennara og ekkna niðri í Evrópu getum við kallað okkur sjálfstæða fullvalda þjóð á alþjóðavettvangi. Er það þannig sem við viljum byggja þetta land um ókomin ár? Eins og ölmusufólk upp á aðra komna? ... Með slíku varnarliði verðum við ekki lengur upp á aðra komin til að geta kallast sjálfstæð fullvalda þjóð.

Þetta orðalag kemur spánskt fyrir sjónir þegar haft er í huga að meginstefna bæði Lýðfrelsisflokksins og Norræna íhaldsflokksins er að Ísland gangi í Evrópusambandið.